Ik coach jongvolwassenen die 1 of beide ouders zijn verloren, in de zoektocht naar zichzelf in dit donker en pijnlijk proces van verdwaaldheid , ik weet uit eigen ervaring hoe verdwaald iemand zich kan voelen, mijn moeder stapte in 2016 zelf uit het leven, we hadden haar zelf gevonden op de zolder, dit was een schok, de wereld stond stil, het leek fictie, een droom, ik kon het niet geloven, was het realiteit? Helaas wel. 

Ik kreeg het gevoel de connectie met mezelf, het leven, de maatschappij en de wereld deels of compleet te verliezen, dit voelde bij mij echt aan als een gedissocieerd gevoel, zowel in gevoel als beleving en gedachtegang . 

Ik kwam terecht in een afvraagfase rond de zin van het leven, waarom ben ik hier? Wat doe ik hier en wat heb ik hier te doen? Waar draait het leven om in essentie? Waar wil ik dat mijn leven om draait?

Dit zijn allemaal vragen die eerder al in mij speelde, niemand kon er echt een antwoord op geven en ik vond er zelf ook niet echt een antwoord op, ik bleef er wel mee bezig, meer dan dat ik er voordien mee bezig was en aan dacht, uiteindelijk kon ik hier meer en meer tot doordringen en verbinding mee maken toen ik begon kennis te maken met mediteren en coaching dieper doordringen tot zaken, gaan naar de essentie, best confronterend soms, wat wilt zich openbaren van een probleem of antwoord dat in mij genesteld zit, verdoken achter onaangename emoties en gedachten , laagje per laagje afpellen zoals bij een ajuin, steeds kwam er meer helderheid en inzicht hierin. 

Ik had zoveel steun van mijn moeder ze was het meest toegankelijke voor mij door haar zachtaardig en meelevend karakter, ik had best al veel tegenslag gehad in mijn leven op de middelbare school altijd gepest geweest, een faalangst training dat werd aangeboden gaf weinig resultaat, door dit alles werd ik angstig, onzeker en wantrouwig, Uiteindelijk wel mijn diploma gehaald, maar het zette zich ook voort op werkcontexten, nu komt er nog bij dat mijn moeder er niet meer is, hoe verder en kan ik zo wel verder? 

Mijn vader was tamelijk werkgericht dus als ik faalde voelde ik ook al de verantwoording spelen op de achtergrond (hij bedoelde het goed vanuit de beste intentie om mij voorruit te helpen en het beste te gunnen), ik was bang voor kritiek, kritische vragen en onaangename situaties, ik voelde dat het beter was dat ik onzichtbaar werd en ik trok mij grotendeels terug op mijn kamer met voldoende eten en drinken en iets om in te plassen om zo min mogelijk naar beneden te hoeven, ik kon doodstil blijven liggen als iemand dichtbij mijn kamer was zodat men dacht dat ik sliep of er niet was.

Ik had te weinig hulp en zorg geboden, mij te weinig laten zien en horen rond en bij mijn moeder, ik dacht dat ik er niet toe deed, dat het beter was dat ik mij niet liet zien en horen, ik heb mij lang schuldig gevoeld omdat we de dag voordien ook ruzie hadden over oa dat ik nog geen werk had, uiteindelijk heb ik dat wel kunnen relativeren met een psycholoog en gesprekken met mijn vader, toen dacht ik dat mijn vader schuld trof omdat hij wel eens boos kon worden, maar ook dit heb ik kunnen relativeren, dat hij alle mogelijke manieren vanuit liefde probeerde om haar te helpen en te redden.

Ik wist het niet meer, ik voelde mij een niksnut, een loser, een nul, ik kreeg het geloof dat geluk achter rijkdom en succes lag, ik begon mij te focusen op seo’s en kapitalisten, maar ik leek ze niet te kunnen nastreven, in de hoop een inhaalbeweging te kunnen maken van mijn achterstal op leeftijdsgenoten en van iedereen erkenning en bevestiging te kunnen ontvangen. Ik ging van huis alle spullen mee, ik moest weg van huis, ik kwam in contact met machtige mensen die mij zeiden dat ik alles kon bereiken in het leven dat niets onmogelijk was, ik geloofde hen deels het gaf mij terug hoop rond rijkdom, vrijheid en onafhankelijkheid,  ik deelde kwetsbare dingen, uiteindelijk keerde iemand zich tegen mij, ik werd doodsbang.

Ik kreeg een ongeluk in een discotheek, ik viel van een podium , mug en ambulance erbij, ik zag even het licht een donkere ruimte met kaarsen, ik zag mijn moeder en nog wat andere mensen, je bent hier nog te vroeg en even later werd ik terug wakker.

Ik kwam op een punt van zo verder en mogelijk dood gaan of verandering?

Ik koos voor verandering, maar alleen kiezen voor iets veranderd niets, daar hoort actie bij en het nemen van stappen, daar begon ik mijn zoektocht, ik maakte van mijn problemen, mogelijkheden.

Psycholoog gaf mij ventilatie, maar geen progressie,ik wou voorruitgang, dus ik begon verder te zoeken en ik kwam uit bij een spirituele datingsite, er was een gratis kennismakingsgesprek met een liefdescoach, ik dacht ja waarom niet, wat heb ik te verliezen? Hier begon een mooie reis van heling en transformatie voor mij.

Ik leerde het doorbreken van toxische relaties en afhankelijkheidsrelaties die er niet meer toe deden.

Ik leerde mezelf echt beter kennen, meer vertrouwen in mezelf, verbinden met mijn kracht, ik leerde mij ontdoen van allerlei patronen en rollen die ik niet meer nodig had, of ik werd er mij alleszins al bewust van, van dat ik er terug in zou vallen wist wat ik wou doen en vanwaar het kwam, ik leerde over eigenliefde, gelijkwaardige partnerliefde, dit alles was geregeld ongemakkelijk en confronterend, maar het gaf zoveel meer geluk en levensvreugde, ik begon het leuk te vinden.

Ik heb nog veel meer coachings gevolgd over hsp, mannelijkheid, … ik voelde wat ik nodig had en bij wie het resoneerde en het klopte om iets te volgen, ik heb nergens spijt van gehad, ik gunde het mezelf en ik blijf het mezelf gunnen, dit alles heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben en waar ik nu voor sta, het heeft mij als het ware gekneed en gevormd, waar hobby, vrijetijdsbezigheid en passie samenkwamen heb ik mij omgevormd en gespecialiseerd tot bewustzijnscoach,

Ik kan iemand voor je zijn die met je meeloopt, die mee een lichtje ophoud in het donker, in de zoektocht naar het licht, jou licht, achter het donker, ik schijn licht op jou pijnlijke plekken, in alle veiligheid, voorzichtigheid en vertrouwdheid, we geven ze tijd, ruimte, aandacht om ze te bekijken, te voelen, te verlichten en te helen zodat deze ballast minder zwaar voelt en draaglijker voor je wordt, waarom zou je een zware rugzak meesleuren als je niet al die bagage nodig hebt?

Vervolgens kunnen we beter contact gaan maken met jou diepe ware kern, waar jou waarheid in zit verscholen, ik leer je om beter naar je waarheid te luisteren en te antwoorden, tenslotte daar zit echt het goud en de antwoorden op vragen zoals, Wat zijn jou verlangens en behoeftes?

 waar ga jij van stralen? Wat maakt jou gelukkig? We zoeken terug contact met jou bron van licht en liefde zodat jij terug meer kan gaan stralen en stralender door het leven kan gaan, gelukkiger en zorgelozer.

Ik heb mijn gevoeligheid beter leren omarmen en in te zetten om te voelen waar ik nood en behoefte aan heb, maar ik kan het ook inzetten in waar iemand anders nood en behoefte aan heeft, dit kan een extra verdiepend inzicht, ervaring en belevenis teweegbrengen, in het helpen,steunen,motiveren van mezelf, de ander en op die manier dus ook een positieve bijdragen geven aan de wereld.

 

Koen