Mij valt het op dat veel mensen graag een logisch leven leiden, logica op zichzelf is zeker niets verkeerd, zonder logica en logisch denken zouden we niet kunnen overleven, maar dat alles logisch moet verlopen, het hokjesdenken en hokjesvullen zonder echt na te denken over het leven, en de betekenis van het leven en het menselijk bestaan vind ik soms erg betreurend, dat mensen enkel interesse en oog hebben voor de fysieke wereld wat een soort gelimiteerd leven teweeg brengt want alles in de fysieke wereld is begrensd, iedereen verlangt naar het grenzeloze en mensen die gericht zijn en geïdentificeerd zijn met het fysieke lichaam en de fysieke wereld zullen dit altijd proberen verder te manifesteren door meer en meer en nog meer en nooit genoeg te hebben, tot denk ik dat ze dat allemaal hebben of in een later stadium en zich dan afvragen, was dat verlangen naar alsmaar meer en meer te hebben en willen echt nodig om dit heel mijn leven in stand te houden en heel mijn leven voor achterna te hollen, of kon ik beter toch een ander soort leven geleid hebben? Meer vanuit gevoel en minder vanuit verlangen van ik wil alles in de materiële wereld en toch blijf ik mij diep vanbinnen leeg voelen doordat het geen innerlijke vervulling geeft, tijdelijk tot het nieuw van het materialisme er weer af is, dan dient er weer iets anders gekocht te worden, om toch maar weer dat geluk even te kunnen ervaren..