De zin voor te leven moet altijd aanwezig zijn, wanneer de zin voor te leven afneemt, volgt er mogelijk een fase van angst en depressie, die extra kan worden versterkt door eenzaamheid,isolement, te weinig /  niet gehoord en gezien worden, te weinig gelijkwaardige onvoorwaardelijke vrienden en kenissen.

hierdoor kan een mechanisme van wantrouwen en discotiatie in gang treden van de realiteit, een soort illusie creatie vanuit trauma waardoor je mogelijk in een andere soort realiteit komt, waardoor je de grip op de echte realiteit verliest, als deze cirkel in stand blijft kan het van kwaad naar erger gaan omdat die gedachten dan mogelijk een geloof en overtuiging gaan worden wat dan een soort nieuwe en hopelijk tijdelijke realiteit crieeren die terug kan doorbroken worden.

Onderschat nooit de kracht van duistere gedachten van jezelf of beter gezegd van hogere regionen, deze kunnen heel krachtig en demoniserend overkomen, ik heb er soms ook last van, ze fluisteren je dingen toe, dat lijden kan opgelost worden door het beindigen van het aardse leven, dat dat de snelste en eenvoudigste weg is, het taboe om er niet over te praten / willen of durven praten maakt het erger want onbewust en ongewild voed je zo de duistere bron dat probeert te winnen, geloof mij dit is enorm moeilijk, wat speelt daarin mee?

Angst om uitgelachen te worden, angst niet begrepen,nog serieus genomen te worden, angst om als raar beschouwd te worden door die persoon,angst tot roddelen,angst tot buitensluiting, angst op geen reactie, angst om gezien te worden als een gek,angsthaas,zwakeling,aansteller en noem maar op.

Allemaal hebben we bepaalde angsten om uitgesloten te worden,op isolatie,isolement, diep vanbinnen voelen we een honger, een drang naar echte connectie,verbondenheid,liefde,betekenis,samenhorigheid, het geeft meerwaarde en zin aan het leven.

Het maakt me soms bezorgd, ik heb er een dubbel gevoel bij, social media, doed het wel wat het woord ons meegeeft of net het tegenovergestelde? is het onbelangrijk, niet relevand? ik denk dat het belangrijk is om ermee om te gaan op een bewuste manier die voor jou fijn voelt, het kan eenzaamheid en waardeloosheid enorm triggeren doordat je een hele catalogus krijgt van mensen die heel gelukkig zijn of beter gezegd lijken, waar er kennelijk weinig of niks mee mis is, het kan kwetsbaarheid en authenticiteit ondermijnen alsook diepgang, net datgene wat ons werkelijk verbind met elkaar.

laat jezelf niet meevoeren door jezelf aan te passen door bv enkel dingen te gaan delen die veel likes scoren, die machine hoeft niet te bepalen hoe jij jezelf tot expressie brengt en wat je best wel of niet mag zeggen, laat je niet programeren,blijf bij jezelf en als het je kwetst of het deukt jou zelfvertrouwen door weinig of geen likes, post dan niks maar geef geen betekenis of hoger doel aan het vergaren van vind ik leuks en reacties, je hoger doel is veel meer waardevol en beteknisvoller dan dat geloof mij, wat dat is dat antwoord mag je in jezelf gaan zoeken, in essentie is dit beloningssysteem gebasseerd op gebakken lucht een tijdelijk dopamine gevoel dat verslaving en onderdrukking kan teweegbrengen zeker als je er afhankelijk en behoeftig van wordt kan dat ook een vorm van vervreemding van jezelf en realiteit teweegbrengen.

verankering van veiligheid en vertrouwen is onmisbaar, ik geef het graag mee, en daar bedoel ik mee houvasten,verankerpunten,echte dingen en contacten waar je bij terechtkan,desnoods profesionele ondersteuning, heel belangrijk ghosting of her bewust negeren van iemand kan ook enorme schade aanrichten psychisch in iemand zijn veiligheid,vertrouwen en intimiteit, want de persoon lijkt tijd en ruimte te houden dus het is lastig om dichtbij te komen en te blijven, en dit is een lastig gegeven want wanneer is iemand aaan het ghosten of wanneer heeft iemand echt geen tijd en druk bezig?

geloofsovertuigingen of valkuilen liggen op de loer van ik ben niet goed genoeg,ik mag er niet zijn, wat ik zeg of vind is niet belangrijk, als dit jou identiteit wordt, je identificeerd jezelf hiermee dan heeft dat invloed op je gedrag, dus het is allemaal beetje een kwestie van eerlijkheid en oprechtheid, water bij de wijn doen,verbinding en moeite doen langs beide kanten, als iets niet helemaal strookt of stroomd kan het nodig zijn om het te proberen los te laten,zodat er ruimte komt voor wat anders.

Het leven is niet gemakkelijk,het leven is lijden,lijden is een onderdeel van het leven, als we dit onder ogen kunnen en durven komen,accepteren dat dat er onderdeel van is,dat leven bestaat uit problemen en geluk dan kan het leven draaglijker worden.

kwetsbaarheid is je grootste kracht, het toont wie je werkelijk bent wat je denkt en voelt, je onderdrukt jezelf niet, je omarmt het in totaliteit en het durven zijn dat is nu net het uitdagende in dit leven, lukt het bij een aantal mensen? supper! het hoeft niet bij iedereen te gaan, als het wel zo is top!  ook hierin ligt groeipotentieel, bij mij helpen mannencirkels om echt in mezrlf in diepte te gaan en dat in volledige veiligheid en vertrouwelijkheid te kunnen delen, met weinig of geen schaamte,angst,schuld door een overeenkomst dat alles in de kring blijft crieert dit een ruimte waar veiligheid en vertrouwen gegarendeerd is, dit kan een opstap en een groot stuk van angst en onzekerheid wegnemen, laten afnemen en meer zelfvertrouwen en vertrouwen in jezelf crieeren, zo ervaar ik het.

­čĺľKoen Voeten