Vanuit mijn waarheid en perceptie vergelijk en benader ik graag onze aardse ervaring met een busrit, we stappen op en de rit begint (geboorte), sommige mensen stappen op en blijven zitten, andere blijven een tijdje zitten en stappen dan weer af (tijdelijk of permanent ontgroeien , overlijden, relatiebreuk ) dit kan ongemakkelijk en pijnlijk voelen, loslaten (detachment) kan een intens proces zijn van, overgave, acceptatie, wensen, behoeftes en verwachtingen die je hebt of had waar niet meer aan wordt voldaan, die niet meer worden vervult, die dan mogelijk eindigen in teleurstelling,frustratie,boosheid,irritatie,pijn,eenzaamheid,onbegrepenheid, het gevoel niet gehoord of gezien worden, er in die situatie niet meer toe doen.

Anderzijds kan het soms ook erg bevrijdend zijn, misschien niet in het begin, wel na verloop van tijd naarmate er meer tijd overheen is gegaan, het ook meer ruimte heeft gekregen, dat het meer als kloppend voelt of begint te voelen dat iets niet meer past en resoneert.Dat er een ruimte ontstaat, een open lege plaats voor mogelijkerwijs wat nieuws dat wat dan volgens jou gevoel en intuïtie beter past, waar jij behoefte, verlangen en nood aan hebt.Vele onder ons blijven groeien, niet enkel fysiek ook geestelijk, persoonlijk, spiritueel, dus onze verlangens, behoeftes en interesses kunnen daardoor ook mee groeien en veranderen, door dat evolutieproces shift je als het ware naar een andere frequentie, vibratie, daar waar mogelijk deels dezelfde, maar ook andere mensen, dingen, bezigheden, interesses zich bevinden.

We hebben graag zekerheid en creëren en houden graag vast aan zekerheden, maar die zijn er niet zoveel in het leven, het is soms beter je te laten meestromen met de stroming mee, in acceptatie van wat is en vertrouwen hebben in dat wat gaat komen, we kunnen de alchemist in ons oproepen, moest deze nog niet ontwaakt en actief zijn, zo kunnen we ons eigen leven gaan creëren en vormgeven zoals wij het willen, wensen, inbeelden, visualiseren , voor ogen hebben.🙏🦄✨☘️💖©Koen Voeten